Dear Emily,
Nag-OFW ang asawa ko walong taon na ang nakakaraan, at iniwan niya sa akin at nanay ko ang dalawa naming anak. Nang huli siyang bumisita, sinabi niyang parang ayaw na raw niyang bumalik dito dahil iba na daw ang buhay niya at nasanay na daw siya doon.
Gusto niya kaming sumama, pero ayokong doon kami dahil hindi mabuti ang mga nakita kong palaki sa mga bata doon.
Matagal na akong waiter sa isang mahal na restaurant. Ang problema ko ay nag-umpisa nang may customer kaming halos araw-araw na sa amin kumakain. Ito raw ay hiniwalayan ng kanyang asawa para sa isang batang salesgirl naman.
Natipuhan niya siguro ako dahil napansin ng lahat na umaalis ang customer kung absent ako sa trabaho. Ako lang ang pwedeng magsilbi sa kanya.
Twenty years ang agwat ng edad namin. Mabait siya at maganda pa. Nagsimula siyang mag-text at bigyan ng regalo ang aking mga anak. Wala siyang hinihingi sa akin simula pa lang. Tanggap na niya ang aking kalagayan.
Maski na raw isa o dalawang beses lang kaming magkita, masaya na siya. Huwag daw akong magproblema sa pera dahil ikinuha na niya ang mga anak ko ng educational insurance hanggang college. Ipinapasyal ko lang siya kung saan-saan, o kaya kumakain lang kami o nanonood ng sine maghapon.
Dahil sa gulo ng isip niya, gusto lang daw niyang maiba ang tingin niya sa kanyang paligid. Naguguluhan ako dahil hindi alam ng asawa ko ang buhay ko ngayon.
Jesy
Para ka ngang nakahiga sa pera ngayon dahil sa gaan ng ipinapagawa ng customer mo sa iyo, wala naman pala siyang hinihinging malaking sakripisyo mula sa iyo.
Mabuti na ring ipagtapat mo sa asawa mo na may nagbibigay sa iyo ng biyaya na hindi mo ikakukulang sa katungkulan mo sa mga anak ninyo. Para ka na lang may trabahong part time na “care-giver.”
Sa halip na nagtutulak ka ng isang may wheelchair o nagpapaligo sa isang may sakit, gusto lang ng customer mong ito na may kasa-kasamang siyang regular, isa o dalawang beses sa isang linggo. Ito ay para hindi lang siya masyadong malungkot.
Siguro, nakita niyang mabait at pasensyoso ka sa kanya, at dahil dito, nakita niyang nakakapahinga ang isip niya ’pag kasama ka niya. Hindi naman siguro ito ikakagalit ng asawa mo. Pasalamat ka at iyon lang ang gusto niya sa iyo. Para kang nakakita ng kaibigang angkop sa katayuan mo ngayon.
